ساقي امشب باده  از بالا بريز                     باده از خم خانه مولا بريز
باده اي بيرنگ و آتشگون بده                      زانکه دوشم داده اي افزون بده
اي انيس خلوت شبهاي من                       مي چکد نام تو از لبهاي من
محو کن در باده ات جام مرا                         کربلايي کن سرانجام مرا
يا علي درويش و صوفي نيستم                   فاش مي گويم که کوفي نيستم
ليک مي دانم که جز دندان تو                      هيچ دندان لب نزد بر نان جو
يا علي لعل عقيقي جز تو نيست            هيچ درويشي حقيقي جز تو نيست
لنگ لنگان طريقت را ببين                          مردم دور از حقيقت را ببين
خيل درويشان دکان آراستند                   کام خود را تحت نامت خواستند
خلق را در اشتباه انداختند                       يوسف مارا به چاه انداختند
کيستند اينان رفيق نيمه راه                        وقت جانبازي به کنج خانقاه
فصل جنگ آمد تماشاگر شدند                    صلح آمد لاله پرپر شدند
دل به کشکول و تبرزين بسته اند              بهر قتلت تيغ زرين بسته اند
موجها از بس تلاطم کرده اند                     راه اقيانوس را گم گرده اند
موجها را مي شناسي مو به مو               شرحي از زلف پريشانت بگو
باز کن ديباچه توحيد را                              تا بجويد ذره اي خورشيد را
يا علي بار دگر اعجاز کن                             مشتهاي کوفيان را باز کن
باز کن چشمان ناز آلوده را                          بنگر اين چشم نيازآلوده را
باز گو شعب ابيطالب کجاست                      آن بيابان عطش غالب کجاست
تا ز جور پيروان بوالحکم                                 سنک طاقت را ببندم بر شکم
تشنگي در ساغرم لبريز شد                       زخم تنهايي فساد انگيز شد
آتشي انداخت در جان و تنم                      کاين چنين بر آب و آتش مي زنم         

تاول ماسور را مرحم کجاست                         مرحم زخم بن آدم کجاست
مرهم ما جز تولاي تو نيست                       يوسفي اما زليخاي تو کيست
شاهد اقبال در آغوش کيست                  کيسه نان و رطب بر دوش کيست
کيست آن کس کز علي يادي کند                     بر يتيمان من امدادي کند
دست گيرد کودکان درد را                             گرم سازد خانه هاي سرد را
اي جوانمردان جوانمردي چه شد                شيوه رندي و شب گردي چه شد
بنده گي تنها نماز و روزه نيست                  آب تنها در ميان کوزه نيست
کوزه را پر کن ز آب معرفت                        تا در او جوشد شراب معرفت
حرف حق را از محقق گوش کن                  وز لب قرآن ناطق گوش کن
بعد از آن بشنو ز نظم و امرکم                      تا شوي آگاه بر اسرار خم
خم ترا سرشار مستي مي کند              بي نياز از هر چه هستي مي کند
هر چه هستي جان مولا مرد باش              گر قلندر نيستي شبگرد باش
اي خروس بي محل سير کن در کوچه هاي       بي کسي  دور کن از بيکسان دلواپسي
اي خروس بي محل آواز کن                       چشم خود بربند و بالي باز کن

شد زمين لبريز مسکين و يتيم                      ما گرفتار کدامين هيأتيم
با يتيمان چاره " لا تَقهَر" بود                       پاسخ سائل "ولا تَنهُر" بود
دست بردار از تکبر وز خطا                      شيعه يعني جود و احسان و عطا
باده "مِما رَزُقناهُم" بنوش                      "يُنفِقون" بنيوش و در انفاق کوش
هم بنوش و هم بنوشان زين سبو                     "لَن تَنالوا البر حتي تُنفِقوا"
يا علي امروز تنها مانده ايم                              در هجوم اهرمانها مانده ايم
ياعلي شام غريبان را ببين                                مردم سر در گريبان را ببين
گردش گردونه را بر هم بزن                              زخمهاي کهنه را مرهم بزن
مشکها در راه، سنگين مي روند                   اشکها از ديده رنگين مي روند
مشکهاي خسته را بر دوش گير                       اشکها را گرم در آغوش گير
حيدرا يک جلوه محتاج تواَم                                   دار برپا کن که حلاج تواَم