شبانگاهان که خورشيد رخ در نقاب غروب مي کشد و تاريکي دامن  مي گسترد، مرگ رنگ فرا مي رسد، رنگ ها که درروز تمام چشم  راپر مي کردند وديدن وراي آن را مانع  مي شدند، با رفتن خورشيد ، رخت بربسته ، ديدن بي واسطه را ارزاني مي دارند. رنگ ها خود پوشاننده حقايقند . ولي تاريکي درغياب رنگ ، اسرار را هويدا مي سازد البته نه براي همگان که براي خاصان. شب قدر که شاه شب همه ايام است رستن از تمام رنگ ها و وابستگي ها و پيو ستن به حقيقت و بي رنگي است.

 عشق با تفسیر معنا می شود

            عشق یعنی دل سپردن در الست

                     از می وصل الهی مست مست

                              عشق یعنی ذکر ناموس خدا

                                    یا علی گفتن به زیر دست وپا

عشق یعنی جلوه صبر خدا

             شرم ایوب نبی از مرتضی

                   عشق بر دلها شهامت میزند

                         عشق بر غمها حلاوت می دهد

عشق بر دلداده سامان می دهد

            عاشق جان داده را جان می دهد

                    عشق باعث شد که دل سامان گرفت

                            پشت درب خانه زهرا جان گرفت

عشق یعنی انقلاب فاطمه

           از کبودی چشم خواب فاطمه

                 عشق یعنی عشق ناب فاطمه

                           بیت الاحزان خراب فاطمه

عشق یعنی صحبت بی واهمه

             حیدر در بند پیش فاطمه

                 آن که خود مرد دلیر جنگ بود

                       دستگیر فرقه ای صد رنگ بود

عشق یعنی غسل زیر پیرهن

            دست بیرون کردن از زیر کفن

                 عشق یعنی صبر در هنگام خم

                        عشق یعنی جای سیلی روی چشم

عشق یعنی قلب چون آینه ای

            جای میخ در به رو ی سینه ای

                         عشق یعنی انتظار منتظر

                              سینه ای مجروح از مسمار در

عشق یعنی گریه های حیدری

            دختری دنبال نعش مادری

                    عشق یعنی طاعت جان آفرین

                            ردّ خون سینه بر روی زمین