سلام

از اینکه دیر به روز کردم شرمنده این مدت خیلی سرم شلوغ بود نتونستم ولی حالا می خوام جبران کنم :

شاید تعجب کنید چرا عنوان مطلب رو عشق قرار دادم درسته تصمیم دارم براتون یه بحث رو باز کنم وشروع یک ارتباط بین شما خوانندگان وبنده حقیر چرا که دوست دارم همه شما توی این بحث شرکت کنید ونظرات خودتون رو برام بنویسین  وهمچنین پیشنهادات خودتون:شاید تا حالا براتون پیش اومده باشه که یه چیزی رو خیلی دوست داشته باشین یا به قول خودمون عاشق اون باشین! اما تا حالا شده به تفاوت بین عشق واقعی وعشق های امروزی فکر کنید. عشق های زمینی خیلی زودگذراند وخیلی بی رنگ. شاید براتون پیش اومده که اونی رو که خیلی دوست دارین به خاطر کوچکترین مورد  با شما قهر شده یا کمرنگ تر از قبل با شما رفتار میکنه باید بدونید که هنوز معنی عشق درست در  نیافته وهنوز درک نکرده دوست داشتن یعنی چه؟ اما خداوند تبارک وتعالی در قران میفرمایند :من بنده های خود را امتحان میکنم  وراه توبه را برایشان باز گذاشته ام.حالا یک سوال ؟خدایی که بنده را آفریده برای هر گناهی راه برگشت قرار داده .از گناهان واشتباهات ما می گذرد اما بنده زمینی خیر؟ حال یک سوال دیگر:آیا این بنده اگر بخشنده نباشد واگر به خاطر کوچکترین رفتارش با شما کمرنگ باشد لایق عشق ورزیدن هست یا نه؟ درسته نه .پس چرا ما دل به بنده ها می بنیدم واز یاد خدا غافل می شویم؟؟؟  چرا فراموش کرده ایم که هر چه خدا خواست همان می شود . نمی خوام بگم عشق بده یا یک انسان نباید عاشق بشه وکسی رو دوست داشته باشه اما می خوام بگم باید کسی رو انتخاب کنید که از عشق چیزی بدونه وبه اون احترام بزاره نه عشق ورد زبانش باشه  اما تا اینکه طرف یادش رفت  یا یک اشتباه کرد اون وبزاره بره عشق باید در وجود انسان باشه اگه تونستی یه چیز رو دوست داشته باشی وتا آخر به عشقت احترام بزاری اون میشه عشق واقعی .شاید شما ها قصه لیل ومجنون رو شنیده باشین یا قصه شیرین وفرهاد و..... اما من یه قصه نه جدید نه قدیمی براتون بگم قصه ای که بیان گر عشق واقعی هست.شاید شنیدین که حضرت زهرا (س) در زمان خودشان خواستگار های زیادی داشتن  که از سران قریش وافراد بسیار پول دار بوده وهر کدام برای خود از بزرگان قبیله ای اما هیچ کدام از آنها نتوانستن حضرت فاطمه را برای خود اختیار کنند شاید همه چیز داشتن ثروت مقام و... ولیکن حضرت آنها را قبول نکرد اما زمانی که حضرت امیر المومنین علی (ع (به خواستگاری آن بانوی دو عالم آمدند پذیرفتند وبدون چشم داشت به هر یک از موارد دنیوی حضرت علی (ع) را به همسری برگزیدند.این درس بسی جای تفکر دارد که چرا ؟آیا این همان عشق خدایی نیست که در وجود مقدس این دو بزرگوار رخنه کرده است ؟آیا این عشق نیست که از همه چیز بگذری به خاطر آن چیزی که عاشقش هستی ؟و اگر های دیگر . بقیش برای یه روز دیگه ..... منتظر نظرات شما هستم....