باسلام وعرض تسلیت این ایام پر از غم وماتم دوست عزیزم اقا مسعود سوالی رو پرسیده بودن که پاسخ داده بشه با توجه به این مطلب امیدوارم جواب خودتون رو گرفته باشین.

سوالها: علائم حتمي پيش از ظهور حضرت كدامند و آيا از اين علائم موردي به وقوع پيوسته است؟ علائم غير حتمي پيش از ظهور كدامند؟  لغزشگاهها و موارد امتحانهاي بزرگي كه پيش از ظهور براي شيعيان پيش مي آيد چيست؟   پاسخ: همان طور كه در پرسش اشاره شده براي ظهور منجي عالم روحي لتراب مقدمه فداه نشانه هاي بسياري در احاديث ذكر شده است، نشانه هايي كه به يك تقسيم مي توان آنها را به حتمي و غير حتمي تقسيم كرد. بعضي از نشانه هاي حتمي تا حدودي قابل پيش بيني است مانند گسترش ظلم و جور و فساد و تجاوز به حقوق ديگران و انواع مفاسد و انحرافات اجتماعي و اخلاقي كه به يقين يكي از عوامل مؤثر در آن رستخيز عظيم انساني است و در بعضي از احاديث به بسياري از جزئيات اين پيش بيني اشاره يا تصريح شده است.(1) اما بعضي از اين نشانه ها پيشگويي هايي اعجاز آميز است كه جز با تكيه بر احاديث نمي توان به آن دست يافت و از آنجا كه اين علامت ها بسيار است در اينجا فهرستي از هر دو گونه علامت را ذكر مي كنيم: علامت‌هاي حتمي: بعضي از بزرگان علامت هاي حتمي را تا ده مورد ذكر كرده اند: 1 - خروج دجال؛ وي كسي با سمبل كساني است كه ادعاي الوهيت كرده، خونريزي و فتنه انگيزي به راه مي اندازد. 2 - صيحه و نداي آسماني كه اخبار و احاديث فراواني دلالت بر حتمي بودن آن مي نمايد. 3 - خروج سفياني از وادي بي آب و علفي كه بين دو شهر مكه و شام قرار دارد كه بر پنج شهر مسلط شده، و قتل و غارت و تجاوزات بي شمار خواهد كرد. 4 ـ فرو رفتن لشكر سفياني در مسير مكه و مدينه در محلي به نام بيداء، كه تا سيصد هزار نفر تعداد فروروندگان شماره شده است. 5 - قتل نفس زكيه كه بين ركن و مقام شهيد خواهد شد. 6 - خروج سيد حسني، جواني خوش صورت و از ياران حضرت كه از طرف ديلم و قزوين خروج خواهد نمود. 7 - كسوف آفتاب در نيمه ماه رمضان و خسوف قمر در پايان آن ماه. 8 - علاماتي كه در ماه رجب ظاهر مي شود و سه نداي گوناگون رخ مي نمايد. 9 - ظاهر شدن كف دستي كه در آسمان طلوع مي نمايد و در روايت ديگر صورت و سينه و كف دستي در نزد چشمه خورشيد ظاهر مي‌شود. 10 - اختلاف بني عباس و انقراض دولت ايشان و انقراض آنها پيش از قيام حضرت به وسيله لشكرياني كه از سمت خراسان خواهد آمد.(2) تا اينجا روشن شد كه علامت ها دو گونه اند: علامت هاي حتمي كه متصل به ظهور هستند و علامت هايي كه متصل نيستند. آنچه متصل نيست شماره 10 مي باشد و موردي است كه تا كنون به وقوع پيوسته است. بعضي از نشانه ها تا رسيدن اصل فرج و ظهور حضرت فاصله چنداني نخواهد داشت مثلاً فاصله قتل نفس زكيه و قيام حضرت بيش از پانزده شب نخواهد بود البته فاصله پاره اي از علايم حتمي با ظهور از 15 روز بيشتر است اما چندان زياد نيست حدود چند ماه،‌ چنان كه از برخي احاديث فهميده مي شود.(3) علامت‌هاي غير حتمي اين علامت ها بسيارند كه فهرست‌وار به بعضي از آنها كه اشاره كرده اند مي پردازيم.(4) 1 - ظاهر شدن شصت نفر مدعي دروغين نبوت 2 - ظاهر شدن 12 نفر از سادات كه مدعي امامت شوند، 3 - بستن جسر بغداد به محله كرخ كه از بغداد نو به جانب بغداد كهنه باشد، 4 - قبرستان ها را مسجد قرار دادن 5 - خراب شدن بغداد، 6 - خراب شدن ديوار مسجد كوفه 7 - جاري شدن نهر از شط فرات در كوچه هاي كوفه. 8 - آباد شدن شهر كوفه بعد از خراب شدن. 9 - پر آب شدن درياي نجف. 10 - جاري شدن غري از فرات به غري (نجف اشرف) و آن آب از نجف اشرف داخل دريا شود. و بر روي آن نهر آسيا ساخته مي شود بعضي اين علامت را از علامت هاي حتمي شمرده اند،(5) 11 - بنا شدن قبري حمرا (ظاهراً مراد از آن طلاي هر يك از مشاهد مشرفه است.) 12 - ظاهر شدن ستاره دنباله دار در نزديكي ستاره جدي 13 - ظاهر شدن قحطي شديد، اين را نيز بعضي از علايم حتمي شمرده اند(6) 14 - وقوع زلزله و طاعون شديد. 15 - آمدن ملخ در وقت و غير وقت. (16) - خراب شدن بصره به دست سيدي ملقب به صاحب زنج‌. 17 - وقوع كشت و كشتار بسيار در بين مردم 18 - مزين نمودن قرآن ها به زينت‌هاي طلا و لاجورد و مانند آن و بلند ساختن مناره‌هاي مسجد (19). مقارنه نمودن ستارگان با يكديگر. (20). خراب شدن مسجد براثا (21). منهدم شدن كعبه و حمل نمودن حجر الاسود به سوي كوفه. گفته‌اند بسياري از اين علامت ها به وقوع پيوسته است(7) اما اينكه چرا اينگونه علامت‌ها را غير حتمي شمرده‌اند شايد به اين اعتبار باشد كه از زمان بيان اين علامت‌ها احتمال وقوع و عدم وقوع آن مي‌رفته اما نسبت به ما كه مي‌دانيم اين امور واقع شده است غير حتمي بودن بي معنا است. امتحان‌ها خداوند سبحان پيش از ظهور مردم را امتحان خواهد نمود كه به بعضي از آن موارد اشاره مي‌كنيم. 1 - امتحان سنگين: كفر و گمراهي وگم كردن راه حق و به وسيله قرآن كه از دو ناحيه پياده مي‌شود زمامداران و قراء و دانشمندان آنها، فرمان روايان حقوق آنها را پامال كرده و قرآن را تابع هواهاي نفساني خود قرار داده و قراء را به گمراهي مي‌كشانند و راه سلامت ماندن از اين خطر كفّ نفس و بردباري در مقابل تضييع حقوق و كناره‌گيري از مراكز فتنه است(8). 2 - امام صادق(عج) فرمودند: پيش از قيام قائم نشانه‌هايي است جهت آزمايش از جانب خداوند نسبت به بندگان مؤمنش. عرض كردم آن نشانه‌ها چيست؟ فرمودند: آن گفتار خداوند عزوجل است كه فرموده هر آيينه بيازماييم شما مؤمنان را: - به مقداري و چيزي از ترس از پادشاهان بني فلان در پايان زمامداريشان. - و گرسنگي به خاطر بالا بودن قيمت‌ها - و كاستن از مالها و فساد تجارتها - و جانها(يعني) مرگ سريع - و محصولات(يعني) كم شدن كشاورزي و كمبود بركت محصولات   و بشارت ده صابران را در اين وقت به خروج قائم عليه السلام(9) ... معلوم مي‌شود كه تنها راه ايستادگي و دين داري صبر پيشه كردن است. 3 - با مراجعه به روايت پيامبر كه حذيفه آن را نقل كرده 72 مورد نام برده شده كه همه آن‌ها به نوعي يا امتحان است يا راه خروج عاقلانه از آزمايش. (10) البته بعضي از اين موارد در امتحان‌هاي قبلي نيز اشاره شده است. نتيجه اينها گزارش‌گونه اي بود از نشانه‌‌هاي حتمي و غير حتمي و موارد آزمايش و اميدواريم كه شيعيان با عقل و درايت اين راه را پيموده و از گزند حوادث محفوظ باشند و تحت عنايات ولي عصر روحي و ارواح العالمين لتراب مقدمه الفداء پيروز و سربلند از اين امتحانات به در آيند.   پي‌نوشت‌ها: 1. بحار الانوار ج 52، ص 256 - 260. براي بررسي بيشتر علامت‌ها و توجيه علمي آن به تاريخ غيبت كبري محمد صدر ص (549 - 558) رجوع كنيد. 2. طبرسي نوري، سيد اسماعيل، كفاية الموحدين، علميه اسلاميه، ج 3، ص 400 - 405 و شيخ عباس قمي،‌ منتهي الامال زندگي چهارده معصوم، فصل هفتم در علامات ظهور، بي جا، بي تا، ص 1135 - 1130. 3. حكيمي، محمد رضا، خورشيد مغرب، دفتر نشر فرهنگ اسلامي، زمستان 1360 هـ . ش، ص 128. و ر. ك. تاريخ غيبت كبري، ص 559-624. 4. ر.ك. كفاية الموحدين، ص 408 - 415. 5. كفاية الموحدين، ص 410. 6. كفاية الموحدين، ص 412. 7. براي آگاهي بيشتر به كفاية الموحدين، ص 405 - 415 رجوع كنيد. 8. خادمي شيرازي، محمد، نشانه هاي ظهور حضرت بقية الله، چاپ اول 1371، ص 67. 9. همان ص 17 - 18. 10. ر.ك: همان، ص 52 - 57 به نقل از نوائب الدهور ص 291 و همين طور تاريخ غيبت كبري، سيد محمد صدر، ترجمه افتخارزاده حسين، ص 413-449.